Grote God, Lieve Vader

Grote God, Lieve Vader

Het dilemma van God. Naarmate mijn studie theologie vordert, merk ik dat ik hier steeds weer tegenaanloop. God is heilig, maar aan de andere kant ook persoonlijk. Hij is hoogverheven boven alle schepselen, maar tegelijkertijd wil Hij ons hart als Zijn woning. Hij is Koning, maar ook Vader, en bovendien ook nog de Zoon. ‘Hoe dan?’ Denk ik vaak bij mezelf en ik worstel met vragen over hoe ik God zou moeten benaderen.

Laatst bezocht ik voor een vak een synagoge en een moskee. Wat me vooral is bijgebleven, is hoe deze Imam en Rabbijn over God spraken. Namelijk als een groot mysterie. Hij (eigenlijk is dit al een verkeerd woord; God heeft geen geslacht) is hoog verheven en in nevelen gehuld. Echt kennen kun je Hem dan ook niet. Het belangrijkste in het geloof zijn daarom de geboden en rituelen, want daar is men in ieder geval zeker van. De Rabbijn durfde het zelfs een vorm van agnosticisme te noemen. Men weet het eigenlijk niet.

In het Christendom is Jezus als beeld van God naar de aarde gekomen. Daardoor is God voor ons, in tegenstelling tot de Joden en Moslims, kenbaar geworden. De afstand van mensen tot God, die ik in de moskee en sjoel ervaarde, is door Jezus Christus weggenomen. God kan met zijn Heilige Geest in ons komen wonen. Dat onthult een deel van het mysterie van God. Maar niet alles! In Jezus zien we nog steeds hetzelfde schijnbare dilemma. Enerzijds is Jezus een baby, een dienstknecht, een lam. Anderzijds is Jezus Messias en Koning, de leeuw van Juda. Ik voel bij mezelf een zeker spanningsveld, want ik vind het lastig om deze twee haast uiterste kanten van God te combineren. En ik merk bovendien dat ik niet de enige ben.

Veel verschillen tussen kerken zijn denk ik gebaseerd op het beeld dat men van God heeft. Hoe men de verhouding ziet tussen enerzijds de heiligheid en anderzijds de nabijheid van God. En we sluiten ons aan bij een gemeente die het beeld dat wij van God hebben, met ons deelt. Zo hebben we voor onszelf vastgesteld hoe God is en hoeven we niet al te veel meer na te denken over het mysterieuze en onduidelijke rondom Hem.

Maar maken we hiermee God niet veel kleiner dan Hij is? Laten we God nog wel God op deze manier? We stoppen Hem in een hokje, zodat we Hem kunnen bevatten. Of dat nu een hokje van vooral heiligheid of vooral nabijheid is, dat maakt niet uit. Het probleem is denk ik dat we het willen bevatten. We willen begrijpen wie God in zichzelf is, terwijl we alleen kunnen weten wat God over zichzelf heeft geopenbaard. En dat is dat Hij heilig is én nabij, koning én dienstknecht, lam én leeuw.

Afbeeldingsresultaat voor gungorLaatst zat ik op mijn kamer naar het album Beautiful Things van de band Gungor te luisteren, toen het nummer Cannot Keep You voorbij kwam. Dit nummer (dat gebaseerd is op psalm 113) vat in een aantal regels zó goed samen wat ik hier probeer te zeggen, dat ik er stil van werd. Het antwoord van deze schrijver op de veelzijdigheid van God was geen hokjes denken. Hij probeerde God niet uit alle macht te begrijpen. Nee, in plaats daarvan verwondert hij zich en noemt hij het zelfs een aansporing om God te loven!

Verwondering, dat kunnen we denk ik nog wat meer gebruiken. Wat vaker toegeven dat we het ook gewoon niet altijd weten, als het op God aankomt. Net als de Joden en de Moslims. Ik zou zeggen: luister het nummer, lees de psalm, met aandacht, en verwonder je over de Grote God die wij mogen kennen.

 

P.S.: Het hele album van Gungor is eigenlijk een aanrader. Unieke combinatie van enorme muzikaliteit en sterke teksten! Luisteren!

– Iris Verbeek, oktober 2016

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *